Hipoterapia

hipoterapiaW „Wyjątkowej Krainie” nasze dzieci korzystają z zajęć hipoterapii w pobliskiej stadninie w Tychach. Zajęcia prowadzą tam doświadczeni terapeuci, posiadający uprawnienia do prowadzenia zajęć. Hipoterapia dostarcza naszym dzieciakom wiele radości, a przebywając na świeżym powietrzu dodatkowo korzystają z dobrodziejstw obcowania z końmi.

Hipoterapia wykorzystuje konia w pierwszej kolejności jako stymulator ruchowy w terapii neuromotorycznej. Drgania grzbietu końskiego przenoszone są na miednicę, tułów i kręgosłup dziecka, poprzez co w mięśniach dochodzi do ich napinania i rozluźniania, a to sprzyja normalizacji napięcia mięśniowego. Ponadto nieustannie ćwiczy się równowagę, koordynację i wiele innych czynności motorycznych.

Dziecko posadzone lub położone na grzbiecie konia, obejmując rękami jego szyję odbiera doznania płynące z dotykania ciepłej, przyjemnej, gładkiej skóry konia. Doznania te potęgują się podczas ruchu konia. Rytmiczny ruch konia idącego stępem dostarcza wrażeń, podobnych jak przy kołysaniu, lekkim huśtaniu, wymuszając pracę odpowiednich grup mięśni. Podczas jazdy stępem dziecko odbiera również wiele wrażeń proprioceptywnych, płynących z różnych grup stawów i mięśni. Ruch konia stymuluje własny ruch dziecka, koń „użycza” dziecku swojego ruchu, dziecko razem z koniem pokonuje przestrzeń.

Zwierzęce ciepło i rytmika ruchów konia sprawiają, że napięte mięśnie rozluźniają się i dziecko może wykonywać ruchy, które przedtem sprawiały mu trudność lub były niemożliwe do wykonania. Utrzymanie prawidłowego dosiadu na końskim grzbiecie zmusza do prostowania się wzmacniając mięśnie grzbietu, brzucha, obręczy barkowej, wpływa na korygowanie wad postawy. Rytmika ruchów konia wpływa również rozluźniająco na spastykę mięśni u dzieci ze wzmożonym napięciem mięśniowym. Natomiast w przypadku obniżonego napięcia mięśniowego jazda konna działa pobudzająco wzmacniając siłę mięśniową.

Nie można także pominąć wpływu hipoterapii na sferę psychiczną. Poprzez kontakt z żywym zwierzęciem dziecko zyskuje nowego przyjaciela, poznaje jego imię, uczy się współżycia z inną żywą istotą. Koń jest znacznie większy od dziecka, ale jest mu posłuszny, co wiąże się ze wzrostem poczucia samodzielności u dziecka, korzystniejszym postrzeganiem siebie, wzrostem samoakceptacji, odwagi i wiary w swoje możliwości.