Muzykoterapia

Kind singt Musik in Musikschule mit Notenschlüssel

Muzykoterapia to usystematyzowany proces terapii, który wykorzystuje muzykę i jej elementy dla ułatwienia komunikacji, uczenia się mobilizacji, ekspresji, koncentracji, poprawy sfery fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej oraz poznawczej w celu rozwoju wewnętrznego potencjału uczestnika terapii (dziecka). Dysponuje wieloma metodami, technikami muzykoterapeutycznymi, dzięki którym terapeuta dostosowuje się do potrzeb terapeutycznych dziecka.

W muzykoterapii może uczestniczyć każda osoba, niezależnie od stanu zdrowia, wieku czy posiadanych umiejętności muzycznych.

Muzykoterapia nie posiada żadnych przeciwwskazań i nie oddziałuje w niekorzystny sposób na dzieci. Istotą muzykoterapii jest więź pomiędzy dzieckiem, a terapeutą, który dzięki swoim umiejętnościom pomaga stopniowo przejść przez terapeutyczny proces, stosując liczne doświadczenia muzyczne. Właściwości muzyki oraz relacja z terapeutą wskazuje na terapeutyczną rolę w muzykoterapii.

Muzykoterapia:

  • Ułatwia komunikację i wspomaga jej rozwój, poprzez zastosowanie odpowiednio dobranych technik muzykoterapeutycznych (improwizacja, odtwarzanie, tworzenie piosenek)
  • Daje możliwość wyrażania siebie, swoich emocji i potrzeb (zastosowanie metody Muzykoterapii Kreatywnej, która wspomaga swobodną ekspresję)
  • Wzmacnia samoocenę i wiarę w siebie
  • Wyzwala kreatywność, spontaniczność
  • Rozwija umiejętności sensoryczne (zmysłowe) i motoryczne (koordynację całego ciała, poprawia motorykę małą i dużą).
  • Wspomaga i wzmacnia umiejętności poznawcze (np. koncentrację, pamięć, analizę, planowanie, porządkowanie, wnioskowanie i inne skomplikowane operacje myślowe).
  • Integruje grupę rówieśniczą (podczas sesji grupowych, wzmacniana jest sfera społeczna)
  • Niesie odreagowanie i odprężenie (w przypadku licznych zaburzeń psychomotorycznych, w fazach skurczu i nadmiernego napięcia stosowane są techniki relaksacyjne i wizualizacyjne)
  • Uaktywnia fantazję, wyobraźnie i wspomnienia.

W zależności od zaburzeń dziecka, terapeuta może zastosować przedstawione poniżej doświadczenia muzyczne, które poprawiają i wzmacniają rozwój dziecka:

  • Improwizacja, polegająca na spontanicznym tworzeniu bez przygotowania. Może być ona wokalna, instrumentalna, wokalno – instrumentalna lub improwizacja ruchowa, w której terapeuta instruuje dziecko, demonstruje oraz inspiruje do muzycznej aktywności. Improwizacja stanowi niewerbalny kanał komunikacyjny, co pozwala na wyrażenie swoich emocji, spontaniczności i kreatywności. Poprzez swoją dowolność oraz ze względu na bogaty zasięg dźwiękowy, technika ta stymuluje dzieci pod względem poznawczym i sensorycznym.
  • Przetwarzanie i Odtwarzanie muzyki. Wiążę się to ze śpiewaniem lub graniem (na różnych instrumentach) piosenek, utworów, wspólnym wykonywaniem ich wśród grupy lub razem z terapeutą podczas sesji. Celem przetwarzania i odtwarzania jest rozwijanie umiejętności sensorycznych, poprawa koncentracji, lepsza komunikacja i integracja w grupie.
  • Tworzenie i Komponowanie, które polega na pisaniu słów do znanych piosenek przez dziecko, komponowaniu piosenek czy utworów, w których terapeuta pomaga i doradza osobie uczestniczącej w terapii.
  • Słuchanie i Recepcja, które mają na celu relaksować dziecko i stymulować. Poprzez odbieranie zróżnicowanej muzyki, dziecko rozwija umiejętności słuchania, koncentracji uwagi, uaktywniając sferę fantazji, wyobraźni i projekcji (wywołane wspomnienia, myśli). Wyraża swoje emocje i liczne stany psychofizyczne. Przede wszystkim jednak, ta technika ma pomagać dziecku odpoczywać, uczyć jak w pełni się zrelaksować i skoncentrować się na własnym ciele.