Terapia Logopedyczna

child sticking tongue outGłównym celem pracy logopedy jest usprawnianie mowy i komunikacji naszych dzieci. Terapia logopedyczna przebiega  w zróżnicowany sposób, w zależności od rodzaju zaburzenia mowy. Często mamy do czynienia z opóźnionym rozwojem mowy, który może towarzyszyć  dzieciom z autyzmem, niepełnosprawnością intelektualną, czy niedosłuchem. Pojawiają się także zaburzenia o typie afazji dziecięcej, przejawiające się problemami z mową czynną, czyli nadawaniem komunikatu, jak i jego rozumieniem. Terapia logopedyczna obejmuje także dzieci z dyslalią, która jest zaburzeniem artykulacji poszczególnych głosek języka polskiego, w tym z mową bezdźwięczną i nosowaniem. Pracujemy również z dziećmi przejawiającymi problemy z płynnością mówienia (jąkanie) oraz posługującymi się mową bezładną (giełkot).

Terapię rozpoczyna się od obserwacji i dokładanego przebadania wszystkich aspektów związanych z nadawaniem i odbieraniem komunikatu werbalnego. U dzieci najmłodszych, niemówiących sprawdza się występowanie odruchów, umiejętność spożywania pokarmów i przyjmowania płynów. U wszystkich dzieci badana jest ponadto budowa i sprawność narządów mowy – warg, języka oraz wędzidełka podjęzykowego, podniebienia, a także żuchwy. Dodatkowo badany jest zgryz i uzębienie dziecka. Na tym etapie sprawdzana jest praksja oralna czyli celowość ruchów narządów aparatu artykulacyjnego oraz napięcie mięśniowe. Wszystkie te czynniki mają znaczący wpływ na jakość mowy dziecka.

Kolejnym elementem badania jest sprawdzenie rozumienia mowy, tak zwanej mowy biernej. Istotne jest, czy dziecko rozumie poszczególne części mowy (rzeczownik, czasownik, przymiotnik, liczebnik, przysłówek, zaimek, wyrażenie przyimkowe), zdania proste i złożone oraz polecenia.

U dzieci mówiących badana jest zdolność powtarzania samogłosek, sylab, wyrazów i zdań, umiejętność nazywania poszczególnych części mowy, budowania zdań oraz opowiadania. Brana pod uwagę jest gramatyka, a także spójność i logiczność wypowiedzi. Obserwuje się także, na jakim poziomie prezentuje się mowa spontaniczna dziecka.

Biorąc pod uwagę wszystkie najważniejsze elementy badania logopedycznego, trzeba pamiętać, że są one uzależnione są od wieku dziecka i jego możliwości rozwojowych.

Badanie logopedyczne służy postawieniu diagnozy, a ta określeniu celów i programu terapii. Wśród elementów terapii naszych przedszkolaków można wymienić: usprawnienie motoryki artykulacyjnej dziecka, praksji oralnej, stymulację okolicy ustno-twarzowej, trening spożywania pokarmów i przyjmowania napojów, ćwiczenia pogłębiające wdech i wydłużające fazę wdechową, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia słuchowe, aktywizowanie lewej półkuli mózgu, wczesną naukę czytania, zwiększanie rozumienia mowy, usprawnianie mowy czynnej, m.in. stymulowanie do wydawania dźwięków, programowanie języka, usprawnianie artykulacji dziecka, eliminację niepłynności w mówieniu, rozwijanie słownictwa dziecka, doskonalenie mowy pod kątem gramatycznym. Istotnym elementem terapii jest także wprowadzanie alternatywnych lub wspomagających metod komunikacji, m.in. Programu Rozwoju Komunikacji Makaton oraz PCS-ów naszym niemówiącym dzieciom.