Terapia Psychologiczna

Girl showing different emotions with icons

W ramach terapii psychologicznej w przedszkolu prowadzone są zajęcia indywidualne z psychologiem, oraz zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju.

Zajęcia poprzedza obserwacja dziecka, analiza dostępnej dokumentacji oraz diagnoza przeprowadzona testem PEP-R.

Profil psychoedukacyjny (test PEP-R) jest to test oceniający poziom rozwoju dzieci autystycznych oraz dzieci z zaburzeniami rozwoju.

Test przeznaczony jest dla dzieci od 6 miesiąca do 7 roku życia, stosowany jest również u dzieci starszych (do 12 roku życia), u których pewne funkcje pozostają na niższym poziomie niż 7 lat.

Składa się ze skali rozwoju oraz skali zachowań.

  • Skala rozwoju określa poziom funkcjonowania dziecka w stosunku do jego rówieśników w siedmiu dziedzinach: naśladownictwie, percepcji, motoryce małej, motoryce dużej, koordynacji wzrokowo – ruchowej, czynnościach poznawczych i komunikacji.
  • Skala zachowań jest pomocna w ocenie patologicznego zachowania dziecka w zakresie mowy, nawiązywania kontaktów i reakcji emocjonalnych, zabawy i zainteresowania przedmiotami oraz reakcji na bodźce.

Co pokazuje nam profil psychoedukacyjny (PEP –R)?:

1.    Obydwie skale dostarczają szczegółowych informacji na temat poziomu, na jakim aktualnie znajduje się dziecko.
2.    Pokazują także te obszary, które stanowią sferę najbliższego rozwoju dziecka (sfera potencjalnych możliwości do nabywania nowych umiejętności). Jest to szczególnie cenne przy opracowywaniu zindywidualizowanego programu terapii.

Wyniki profilu psychoedukcyjnego pozwalają zbudować Indywidualny Program Edukacyjno – Terapeutyczny (IPET), który określa cele terapeutyczne na najbliższy okres czasu. IPET uwzględnia szczegółowe cele realizowane przez takich specjalistów jak oligofrenopedagog, psycholog, logopeda, fizjoterapeuta.

Ogólne cele pracy psychologicznej to m.in.:

  • stymulowanie ogólnego rozwoju dziecka;
  • wyrównywanie deficytów rozwojowych i harmonizowanie rozwoju;
  • kształtowanie kontaktów społecznych i nauka zachowań społecznie akceptowanych;
  • nauka umiejętności przebywania w grupie oraz opanowania umiejętności wspólnej zabawy i pracy;
  • pomoc dziecku w uwalnianiu się od zachowań niepożądanych (sensoryzmów, zachowań agresywnych);
  • wzmacnianie poczucia własnej wartości dziecka;
  • wzbudzanie wiary we własne możliwości, poczucie sprawstwa;
  • zachęcanie do własnej aktywności dziecka;
  • ćwiczenie koncentracji uwagi;
  • ćwiczenie koordynacji wzrokowo-ruchowej;
  • usprawnianie percepcji słuchowej;
  • ćwiczenie koordynacji słuchowo-wzrokowo-ruchowej;
  • kształtowanie rozumienia mowy oraz dostępnych sposobów komunikacji alternatywnej w przypadku   dzieci nie mówiących;
  • wykształcenie motywacji do komunikowania się;
  • kształtowanie umiejętności naśladownictwa ruchowego oraz werbalnego;
  • wzbudzanie zainteresowania otoczeniem;
  • wzbogacanie zasobu słownictwa.

Podczas pracy indywidualnej z dzieckiem dostosowujemy wymagania do indywidualnych możliwości dziecka, zachęcamy je do podejmowania wysiłku, do naśladowania. Wiara we własne możliwości, poczucie kompetencji, sprawstwa daje motywację do dalszej pracy. Praca z dzieckiem przybiera zazwyczaj postać zabawy, wykorzystywane są zabawki edukacyjne – puzzle, układanki, gry, pacynki, książeczki, etc.

Na zajęciach często korzystamy z metody ruchu rozwijającego W. Sherborne, która zakłada posługiwanie się ruchem jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Wykorzystujemy liczne pomoce edukacyjne mające na celu stymulowanie pracy lewej półkuli mózgu, odpowiedzialnej za nabywanie oraz przetwarzanie systemu językowego dziecka. Korzystamy również z elementów programu terapii i edukacji dzieci autystycznych oraz dzieci mających zaburzenia komunikacji TEACCH. Program TEACCH to zestaw ćwiczeń stymulujących elementarne zdolności dziecka – naśladowanie, motorykę małą i dużą, percepcję, koordynację wzrokowo-ruchową, czynności poznawcze, komunikacje, mowę czynną, zachowania niepożądane. Z każdym dzieckiem staramy się budować indywidualną relację opartą na poczuciu bezpieczeństwa i zaufaniu.

W trakcie terapii wykorzystywane są także elementy sztuk plastycznych. Dzieci bardzo pozytywnie reagują na tego typu zajęcia, odprężają się, chętnie wykonują prace plastyczne, potrafią skupić uwagę i mają motywację do ukończenia swoich prac.

Bardzo ważna jest także stała współpraca z rodzicami  – opracowanie ujednoliconego sposobu postępowania z dzieckiem, reagowania na trudne zachowania i monitorowanie postępów daje mierzalne efekty. Każdy rodzic jest informowany na bieżąco o postępach dziecka, o trudnych momentach, codzienne ma możliwość porozmawiać ze specjalistami pracującymi w przedszkolu na temat swojego dziecka.